Een man wandelt over straat wanneer hij voor zich plots een touw ziet hangen. Hij kijkt naar boven, en ziet dat het touw helemaal de wolken in verdwijnt. Nieuwsgierig neemt hij het touw vast en klimt naar boven. Hij blijft klimmen en klimmen, tot hij aan de hemelpoort komt. Daar staat Petrus, die hem verbaasd aankijkt: ‘Wat doet u hier? Het is nog lang uw tijd niet!’ De man legt uit hoe hij er is gekomen en vraagt dan of hij misschien even mag rondkijken, nu hij er toch is. Petrus haalt de schouders op: ‘Ach, waarom ook niet. Als u maar zorgt dat u stipt om twee uur terug bent: dan haal ik het touw in en is er geen weg meer terug.’ ‘Dat is goed,’ zegt de man, en hij gaat op pad. Prachtig vindt hij het daar in de hemel, en wel zodanig dat hij de tijd vergeet: kwart over twee is het wanneer de schrik hem om het hart slaat en hij terug naar de hemelpoort spurt. Petrus ziet hem aankomen en zegt: ‘Sorry, meneer, ik had u gewaarschuwd: om twee uur haal ik het touw in. Nu is er geen weg meer terug.’ De man valt op z’n knieën en smeekt of hij alsjeblieft nog terug kan. ‘Het enige wat ik kan doen,’ zegt Petrus, ‘is u veranderen in een spin. Dan kunt u zelf een draad maken, en zichzelf naar beneden laten zakken. Terug op aarde verandert u vanzelf wel weer in een mens.’ ‘Oké, doe maar,’ zegt de man, waarop Petrus hem in een spin verandert. De zojuist in een spin veranderde man laat zich aan zijn eigen draad naar beneden zakken: het gaat uitstekend, tot het spinrag plots op is, zo’n dertig meter boven de grond. Wanhopig perst de spinnenman er nog een stukje spinrag uit... Jawel, weer vijf meter verder. ‘Komaan, nog een beetje spinrag en ik ben er,’ denkt hij, en hij begint uit alle macht nog eens te persen - ‘Mmmppff!’ Op dat moment schudt zijn vrouw hem wakker: ‘JAN! WAKKER WORDEN, JE SCHIJT HET HELE BED ONDER!’
Geef uw score: